درجه نظامی و جایگاه امنیتی او موجب نشد تا میان وی و همکارانش حتی سربازان وظیفه فاصله بیافتد. برخورد او با همه توام با احترام بود. وقتی تجمعات دانشجویی به مشکل برمی خورد، سردار به میان دانشجویان میرفت و مشکل حل میشد. وقتی نیروهای عمل کننده از پس گروگانگیر برنمی آمدند، او پا به مخمصه میگذاشت و دیگر مشکلی نبود.
این روزها برای بچه های جنگ ، روزهای تلخ وشیرینی است. شیرین از این بابت که دنیا هنوز هم با ارزش های ما سرجنگ دارد. این یعنی از ریل خارج نشدیم ، یعنی هنوز شهدای دفاع مقدس فراموشمان نکردند ، یعنی هنوز هم توان داریم تا برای عزت و شرف مان بجنگیم و سرخم نکنیم.
وقتی دنیای پلشتی و سیاهی، یقه ات را می گیرد، تحریمت می کند، تهدیدت می کند، احساس می کنی بزرگی، احساس می کنی شریفی به مانند تاریخ مقدس ایران زمین . و این بزرگی به مدد رادمردی وایستادگی سربازان و سرداران این وطن به دست آمده است. و “مرتضی طلایی” یکی از آن سرداران است.
این روزها اخباری تلخ هم به گوش می رسد . و تلخ ترین آن نامهربانی با ” مردمی ترین سردار” است. پیش از این بارها از هدایت لطفیان و مرتضی طلایی نوشتم.از نگاه مردمی و فرهنگی ، اجتماعی این دو سردار. تو گویی نسبتی با شهید بروجردی دارند ، فرزند کردستان عزیز را می گویم.
دهه پیش، وقتی “مرتضی طلایی” فرماندهی انتظامی پایتخت را برعهده داشت ، نگارنده مسئول خبرگزاری تهران بزرگ بود. همکاری های دوجانبه میان ما، موجب شد تا او را بیشتر بشناسم.
درجه نظامی و جایگاه امنیتی او موجب نشد تا میان وی و همکارانش حتی سربازان وظیفه فاصله بیافتد. برخورد او با همه توام با احترام بود. وقتی تجمعات دانشجویی به مشکل برمی خورد، سردار به میان دانشجویان می رفت و مشکل حل می شد.
وقتی نیروهای عمل کننده از پس گروگانگیر برنمی آمدند ، او پا به مخمصه می گذاشت و دیگر مشکلی نبود.
مرتضی طلایی سال های سال به عشق مردم و نظام، در خط مقدم مواجهه با خطر بود تا گزندی به مردم حوزه مسئولیتش نرسد.
او فقط یک نظامی نبود، یک روانشناس و جامعه شناس است که می داند مردم ایران لیاقتشان بهترین ها است . پس او رفتارش طی ۳۰ سال گذشته با مردم محل ماموریتش توام با احترام بود و برای همین است که پایتخت نشینان مرتضی طلایی را هیچگاه فراموش نمی کنند .
با این وصف،کسی که نامش همیشه در دل مردم ایران سبز است، نیازی به صندلی سبز مجلس ندارد. این باور مردم از “طلایی” است. باور یک ملت بخشی از تاریخ آن قوم است. تاریخ یک ملت را نمی توان محو کرد.
احمدجعفری چمازکتی
