خوشا بحال کسانی که اعتکاف را قدر دانسته و کنده شدن موقت از دنیا را تجربه می کنند و مزه ورود به زندگی معنوی را می چشند و در روز قیامت مشمول فراخوان "این الرجبیون" می شوند و بدا بحال آنانی که حتی سالی سه روز هم مشتاق دیدار خدا نشده و وجود خویش را از زنگارهای گناه و غفلت نزدوده و مثل همه خداگریزان، از استحمام روح، استقبالی نشان نداده و با رذایل مهلک اخلاقی رجب المرجب را پشت سر می گذارند،
که طبیعی است کار این عده در شعبان المعظم و رمضان المبارک به مراتب سخت تر از کسانیست که نعمت و فرصت رجب را در عبادات و مناجات خاص اعتکاف و ایام البیض درک کرده اند! ایام البیض که در روزهای میانی ماه رجب، عنوان ایام اعتکاف مومنان خداجو در مساجد جامع و مساجد بزرگ شهر است، تجلی اعتراف پنهان معتکفین به قصوراتی است که در مسیر بندگی خویش مرتکب شده و در اصل می توان آن را میدان مصاف با هوای نفس و اخذ فرصتی مجدد از خداوند متعال برای بازگشت به مسیر عبودیت و حضور در حلقه بندگانی دانست که با شستشوی شبانه چشمان اشکبارشان، نگین نگار را به نظاره می نشینند! اعتکاف را می توان قرنطینه ایمانی مومنان داوطلب برای بازسازی اخلاقی و تقویت عملیات خودسازی و یا همان ویروس زدائی عبادی از پیکره اعتقادی مَحرَمان مُحرِمی تلقی کرد که با احرام عرفانی مناجات، کعبه عشق نشان دلشان را طواف می کنند! رجب المرجب که ماه خداست، کلکسیون فرصتهای طلائی به مومنان جهت تطهیر ضمیر، تحول کثیر، و احراز مدال بصیر جهت حضور در ضیافت منیر رمضان المبارک است و ایام البیض، که صدف گونه، دُرّ اعتکاف را در میان دارد، همانند لیالی قدر، رفیع ترین قله های تعالی انسان برای وصال با معشوق بی بدیل و استقرار در مرزهای ناب خداگونگی مومنان خداجوست! اعتکاف بطور توامان هم می تواند به تعالی اخلاقی انسان بیانجامد و هم موجبات کمال و تعالی معرفتی مومنان را نسبت به معارف دینی فراهم آورد و در اصل می تواند بستری را مهیا سازد که طی آن مومنان با شور و شعور ایمانی، هم زنگارزدائی دلی و هم شبهه زدائی فکری را در یک فضای پذیرشی مطلوب، تجربه کنند! انسان در خلوتکده اعتکاف، از زندگی مادی رهایی موقتی یافته و با زیباترین هدایای الهی از جمله اخلاص و عبادت و معرفت، ملاقات بی واسطه و بی زنگار را طراحی کند تا در نهایت با عروس فناء فی الله به حجله نفس مطمئنه شتافته و در فراخوانی الهی در دو گروه راضیه و مرضیه، جایی در بین بندگان خدا و بهشت خدا پیدا کرده و بنام خود سند زند! خوشا بحال کسانی که اعتکاف را قدر دانسته و کنده شدن موقت از دنیا را تجربه می کنند و مزه ورود به زندگی معنوی را می چشند و در روز قیامت مشمول فراخوان "این الرجبیون" می شوند و بدا بحال آنانی که حتی سالی سه روز هم مشتاق دیدار خدا نشده و وجود خویش را از زنگارهای گناه و غفلت نزدوده و مثل همه خداگریزان، از استحمام روح، استقبالی نشان نداده و با رذایل مهلک اخلاقی رجب المرجب را پشت سر می گذارند، که طبیعی است کار این عده در شعبان المعظم و رمضان المبارک به مراتب سخت تر از کسانیست که نعمت و فرصت رجب را در عبادات و مناجات خاص اعتکاف و ایام البیض درک کرده اند! علیهدا اینجانب ملتمسانه از محضر نورانی تمامی رجبیون التماس دعا دارم و امیدوارم که هنگامی که سرزمین دل ملتهب آنان با بارشهای لطیف بهاری از سرچشمه های چشمان ایمانی شان آبیاری می شود، دعا کنند که بذر محبت الهی در دل کویری حقیر نیز جوانه زند تا من نیز به موهبت این درک عظمی نایل گردم! صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه 
