|
17 مرداد روز خبرنگار، بهانه ای برای تجلیلی ماندگار! |
17 مرداد روز خبرنگار، بهانه ای برای تجلیلی ماندگار!
 صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه
خبرنگاران گاهی با تهدید زورگویان و اهالی قدرت، گاهی با تطمیع منفعت جویان و اهالی ثروت و یا گاهی هم با تزویر روبه صفتان و اهالی شیطنت مواجه می شوند که حقیقتاً گذر از این همه مانع و تله کار بسیار شاقی است که انجام می پذیرد
کد خبر : 00761 تاریخ انتشار : ۰۸ مرداد ۱۳۸۹
خبرنگار در بعضی از صحنه ها با جان خود معامله کرده و برای هرچه نزدیک تر شدن به اصل و عمق خبر، عمدتاً در خطر افتاده و همچون خبرنگار شهید صارمی، خون نگار شده و تا پرده های ابهام و شبهه را یکی پس از دیگری از چهره حقیقت رونمایی کرده و نگذارد که حقیقت، قربانی هیاهو شود!
در عصر حاضر و ترجیحاً قرن 21 که از آن به عنوان عصر انفجار اطلاعات یاد می شود، تکنولوژی ارتباطات الکترونیکی و فیزیکی به اندازه ای مدرن، پیشرفته و پیچیده شده است که در عالم تمثیل، از جهان پهناور به دهکده ای کوچک تعبیر می گردد که در آن با تداعی آنچه که در یک روستا قابل ملاحظه می باشد، چند اتفاق مهم متصور است:
1-گستردگی و وسعت انعکاس اخبار و اطلاعات
2-فوریت و سرعت اطلاع رسانی
3-دقت و صحت اطلاعات منتشره
4-تاثیرگذاری و قدرت تعیین کنندگی رسانه ها
5-تنوع موضوعات خبری بر اساس ذائقه های مشتریان
6-انحصارشکنی و سانسورزدائی از حریم اطلاع رسانی
7-امکان ارزیابی همه جانبه کلیه اخبار منتشره
8-امکان دسترسی سریع به منباء و منشاء کلیه خبرها
شاید در نگاه اولیه به گستردگی سیستم های ماشینیزه و مکانیزه خبری، این تصور تقویت می شد که همانند اتفاقی که در نظام صنعتی افتاده، نقش انسان در این عرصه نیز کمرنگ شده و این توسعه سخت افزاری، مقدمه ای برای حذف عامل انسانی در حوزه خبردهی، اطلاع رسانی و آگاهی بخشی به افکار عمومی است!
اما وابستگی شدید سیستم نرم افزاری به نقش آفرینی فکری، مهارتی و آنالیزی عامل انسانی، نه تنها این نقش کمرنگ نشده، بلکه روز به روز بر قدرت تعیین کنندگی انسان در حوزه رسانه افزوده شده و می توان مدعی شد که امروز بر خلاف تصورات اولیه، انسان حتی قادر به استفاده ابزاری از این تکنولوژی مدرن و فراگیر شده و گاهی، تاثیر چگونگی تنظیم یک خبر، یک مطلب و یک تحلیل، بیشترین تاثیر را در یک حادثه و یا بحران اجتماعی بجا می گذارد!
بی تردید سر آمد همه عوامل انسانی تاثیرگذار در عرصه رسانه های اطلاع رسانی، خبرنگاران هستند که با حضور بی واسطه در صحنه ها، حوادث، بحران ها و متن خبرها که غالباً با خطرات، نامهربانی ها، فریب کاری ها و کتمان ها توام است، به تهیه خبر و اطلاع رسانی مبادرت می ورزند و زمینه های سیاست گذاری ها و تصمیم گیری ها و حتی تاثیرگذاری های یک رسانه را فراهم کرده و یا تقویت می نمایند!
این خبرنگاران هستند که غالباً بی شیله و پیله و در صادقانه ترین نگاه، وارد متن ماجرا شده و به عنوان هسته های حقیقت یاب، افکار عمومی را به اعماق یک خبر برده و در موضع گیری عمومی جوامع مختلف و نیز جامعه جهانی، نقش آفرینی می کنند!
خبرنگاران در حرفه خود به اصول اخلاقی، انسانی و نیز عقاید فردی و گروهی خود و دیگران بسیار مقید هستند و گاهی اتفاق می افتد که بخاطر همین عقیده مندی ها، کار و موقعیت خود را از دست داده و حاضر نیستند که علیه حقیقت، تبانی کنند!
بارها و بارها به عینه دیده ام که خبرنگاران متعهد، وقتی قادر نیستند که حقیقت را بنام خود و در رسانه خود انعکاس دهند، تصمیم می گیرند که با نام مستعار و یا حتی بدون نام، آن حقایق را در رسانه ای دیگر به چاپ رسانده و یا بهر نحو ممکن آن را منتشر سازند!
خبرنگاران گاهی با تهدید زورگویان و اهالی قدرت، گاهی با تطمیع منفعت جویان و اهالی ثروت و یا گاهی هم با تزویر روبه صفتان و اهالی شیطنت مواجه می شوند که حقیقتاً گذر از این همه مانع و تله کار بسیار شاقی است که انجام می پذیرد!
خبرنگار در بعضی از صحنه با جان خود معامله می کند و برای هرچه نزدیک تر شدن به اصل و عمق خبر، عمدتاً در خطر افتاده و همچون خبرنگار شهید صارمی، خون نگار می شود و تا پرده های ابهام و شبهه را یکی پس از دیگری از چهره حقیقت رونمایی کرده و نگذارد که حقیقت، قربانی هیاهو شود!
مع الوصف علیرغم وقوف همگانی به جایگاه حرفه خبرنگاران و زحماتی که آنها برای تنویر افکار عمومی متحمل می شوند، باز هم شاهدیم کمه متاسفانه در جوامع و یا محافلی، خبرنگاران دارای ارج و قرب لازم نبوده و به انحاء مختلف مورد بی مهری و اهانت و یا مورد بی توجهی قرار گرفته و برخی ها که غالباً از طبق مدیران هستند، سعی در پیچاندن خبرنگاران و یا اطلاق وصله ها و واژه های ناجوری همچون"چسب، سیریشم، پنیر پیتزا، فضول" و دهها عنوان موهن دیگر آنها را سر دوانده و مستاصل کنند و گاهی هم شاهد عدم ایجاد جایگاه و ارائه امکانات مناسب ارتباطی برای خبرنگاران هستیم که انصافاً تاسف آور است!
حرمت شکنی از خبرنگار، حرمت شکنی از حقایقی است که فقط برای افراد ناصالح تلخ جلوه می کند، اما حق مردم و افکار عمومی، دانستن مطالب و اخباری است که در تعیین سرنوشت آنها و یا ارزیابی آنها از ماهیت و توان عملکردی مدیران جامعه تاثیرگذار است!
البته یک خبرنگار حرفه ای و واقعی، بیدی نیست که از این بادها بلرزد و اصلاً گاهی تاوان کشف حقایق، مرگ و از دست دادن جان است و یک خبرنگار مردمی، هرگز در نزد مردم بی آبرو نمی شود، اگر چه در محافل خاصی تخریب شده و یا مورد مضحکه قرار گیرد، مهم این است که قضاوت اصلی بعهده مردم است و مردم، هم همیشه قدردان خادمان خویش اند!
خبرنگار، تشنه به به و چه چه هیچکس نیست، چشمش به دست محبت و عنایت کسی دوخته نیست، به حداقل های رفاهی خود قانع است، با منافع مردم معامله نمی کند، چون دستش دراز نیست فلذا زبانش دراز است، به کارش عشق می ورزد و وقت می گذارد، ساعت کارش شبانه روزی است، دلخوشی اش، دلخوشی مردم است و در یک کلام، خبرنگار متعهد، یک خبرنگار مردمی است که به مردمش، به جامعه اش، به وطنش، به اعتقاداتش، به دینش، به حقیقت و به صاحبان حق، هرگز خیانت نکرده و امین مردم است.
جالب است بدانید که در دنیا، علیرغم اینکه مدیران مسئول، سردبیران و سایر دست اندکاران یک رسانه در افکار عمومی تخریب می شوند، اما خبرنگاران متعهد در همان رسانه ها، در نزد افکار عمومی احترام داشته و غالباً با استقبال گسترده مردم مواجه می شوند و این اثبات می کند که مردم، حساب خبرنگاران متعهد را از متصدیان یک رسانه جدا می دانند.
بنابراین باید دانست که خبرنگار، همیشه قابل تجلیل است و برگزاری و عدم برگزاری یک مراسم تجلیل، تاثیری در خبرنگاران نداشته و آنچه در این مراسم جلب توجه می کند، قدرشناسی جامعه و نمک شناسی مدیران از خادمان خویش است که با پذیرش بدنامی ها، گمنامی ها و بی نامی ها، رسالت خویش را فراموش نکرده و به سرانجام می رسانند.
در پایان یکبار دیگر ضمن تسلیت شهادت خبرنگار شهید صارمی، روز خبرنگار را به تمامی خبرنگاران، گزارشگران و کلاً اهالی رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری تبریک عرض می نمایم.
صادقعلی رنجبر-عضو هیئت علمی دانشگاه
|
|
